İzmir Sokaklarından Saray Dedikodularına
Merhaba arkadaşlar! Bu içerikte “Görüp Akam-ı Asrı Münharif Sıdk-u Selamet’ten kimin” ile ilgili en güncel bilgileri sizlerle paylaşacağız.
Bugün yine kahvemi dökerken düşündüm: “Acaba Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu?” Tabii ki kendimle dalga geçiyorum, ama kafamı kurcalıyor işte. Arkadaş ortamında sürekli espri yapan biriyim ama bazen içten içe çok fazla düşünüyorum, evet tam da öyle bir an. İzmir’in rüzgârı yüzüme vururken bir yandan gülüyor, bir yandan sarayın ihtişamını kafamda canlandırıyorum.
Düşünsene, Hürrem Sultan gibi bir kadının saraydan kovulma ihtimali… Ben olsam kahveyi yere döküp bağırırdım: “Hayır, burası benim krallığım, kahvemi bile elimden alamazsınız!” Ama tarih öyle yazmamış. Bazı kaynaklar Hürrem’in saraydan kovulmadığını, aksine Sultan Süleyman’ın en güvendiği kadını olduğunu söylüyor. Yani, biz İzmir’in tatlı sokak esprilerini bırakıp biraz tarih konuşsak da, işin içinde bolca mizah var.
Sabah Otobüsünde Hürrem Sultan İle Karşılaşmak
Düşünsene, sabah otobüsüne biniyorsun, ön koltukta biri var, gözleri keskin, tavırları bir saray hükümdarı kadar ciddi. İçimden “Vay be, Hürrem Sultan mı buradaydı yoksa?” diyorum. Tabii ki yanımda oturan teyze bana bakıp, “Evladım ne gülüyorsun?” diyor.
– “Yok teyze, sadece Hürrem Sultan’ı hayal ettim,” diye cevap veriyorum.
İç sesim: Adamım, kim hayal ediyor diye sorsalar ne diyeceksin?
Arkadaşlarım olsaydı, kesin bu sahneyi video çeker, sosyal medyaya atardı: “Hürrem Sultan İzmir otobüsünde, bakın kimle karşılaştı!”
Ama işin komik tarafı, Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu sorusu aslında tamamen yanlış bir fikir. Hürrem, sarayda öyle sağlam bir yer edinmiş ki, neredeyse Sultan Süleyman’ın gölgesi gibi olmuş. Bu yüzden ben de kendi hayatımdaki küçük sürtüşmeleri düşünmeye başladım; mesela dün kahve siparişim yanlış geldi diye kendimi neredeyse saraydan kovulmuş gibi hissetmiştim.
Arkadaş Grubunda Tarih ve Kahkaha
Geçen akşam arkadaşlarla buluştuk. Konu Hürrem Sultan’a geldi. Ben hemen devreye girdim:
– “Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu hiç düşünmüş müydünüz?”
Arkadaşlarım önce sustu, sonra gülmeye başladılar. İçimden, Vay be, demek tarihi komediye çevirebiliyorum diye geçirdim. Bir yandan da düşünüyordum: belki de tarih, tıpkı bizim hayatımız gibi, bir sürü komik ve beklenmedik anla doludur.
Arkadaş ortamında sürekli şaka yaparım ama içten içe ciddi konuları düşünüyorum. Mesela Hürrem Sultan’ın sarayda nasıl bir stratejiyle güç kazandığını hayal ederim. Belki o da benim gibi bazen kahve siparişiyle, bazen otobüsle, bazen de günlük hayatın küçük sürprizleriyle uğraşmış olabilir.
İzmir’de Bir Gün ve Saray Dedikoduları
Bugün Alsancak’ta yürürken, kafamdan bir sürü senaryo geçti: Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu, kovulmadı mı? Eğer kovulsaydı, acaba elinde simit mi taşırdı yoksa boyoz mu alırdı? İç sesim: Adamım, ciddi ol, tarih böyle yazılmış, kahveye dön! Ama arkadaşlarım olsaydı, kesin “Senin hayal gücün yine iş başında” derlerdi.
Saraydan kovulmak… O kadar dramatik bir kavram ki, kendi hayatımda bile bazen kendimi kovulmuş gibi hissediyorum. Mesela geçen gün projeyi teslim edemedim diye odama kapanıp kendime kahve yaparken düşündüm: “Belki de ben de saraydan kovulmuş bir genç gibi hissediyorum.” Ama sonra gülümsedim, çünkü İzmir’in güneşi ve arkadaş sohbeti her şeyi biraz hafifletiyor.
Gündelik Komedinin Tarihle Dansı
Arkadaş ortamında sürekli espri yaparım, ama bazen tarih benimle buluşur ve ortaya komik sahneler çıkar. Mesela kahveciye giriyorum, barista bana bakıyor:
– “Ne alırsınız?”
– “Bir Hürrem Sultan edasıyla latte,” diyorum.
İç sesim: Vay be, tarihi mizaha çevirmek bir yetenekmiş.
Ve işin ilginç yanı, Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu sorusu bile bu sahnelerde doğal bir espri malzemesi oluyor. Tarih ciddidir ama hayat ciddiye alınmayacak kadar komik.
Son Düşler ve Kahkaha
Gün batarken, Konak’tan Kordon’a doğru yürüdüm. İçimde hem tarih hem mizah vardı. Düşündüm ki Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu sorusunun cevabı evet olsaydı bile, biz muhtemelen bunu kahkaha eşliğinde anlatırdık. Ama gerçek şu ki, o sarayda güçlü bir figürdü ve tarihe adını kazıdı.
Kendi hayatımda da aynı şekilde, arkadaşlarla espriler yaparken bile içten içe her şeyi düşünüyorum. Hayatın küçük sürprizlerini, yanlış kahve siparişlerini, otobüslerdeki tuhaf anları, bunları tarihle birleştirip kendi mizahi perspektifimde anlamlandırıyorum.
Sonunda günlüğüme şunu yazdım: “Hürrem Sultan saraydan kovuldu mu? Hayır. Ama ben her gün kendi hayatımda minik saray darbeleri yaşıyorum ve bunu kahkaha ile atlatıyorum.” İzmir’in rüzgârında yürürken, hem tarih hem mizah iç içe geçiyor ve hayat daha eğlenceli, daha anlamlı oluyor.